Royals Made In Usa. Por @DulceCorcu

O actual presidente de Estados Unidos, Donald Trump, quizais tivese algún problema para entender que esa xente que o visitaba dende España eran reises pero non mandaban nada. Que non tiñan que bregarse en Twitter para gañar unhas eleccións nin podían nomear cargos nin quitalos cando lle levasen a contraria. Seguramente pensou que vaia choio de parvos, pero o que non sabe é que para parvos os españois, que non se poden permitir botalo dentro de catro anos coma lle pasará a el. Ou non, pero polo menos alí terán a ilusión de poder facelo…que soñar non custa nada.

Leer más

Hamlet á galega. Por @DulceCorcu

Ser príncipe non está ao alcance de todos os mortais, require cuota de sangue azul ou pertencer a estirpes que van designando os seus herdeiros en cónclaves a porta pechada onde non hai segredo ningún, pero algo de misterio hai que darlle o conto. Nesa principesca tesitura quizais se vexa en breve o noso presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, despois do precipitado desaloxo do seu mentor Mariano Rajoy de Moncloa, e dar por finiquitada a súa andaina coma candidato presidenciable, polo que urxe un líder para pilotar, endereitar e rexenerar a nave do PP. Claro que para iso vai facer falla algo máis que a experiencia duns paseos en lancha surcando a Ría con aqueles vellos amigos coma Marcial Dorado. 

Leer más

Willy Toledo que estás nos ceos. Por @DulceCorcu

Citado a declarar nun xulgado por “ofensa relixiosa”, Willy Toledo vén de facer un tour televisivo por diferentes canles onde, coma soe ser habitual, non deixou a ninguén indiferente. Pero se nalgunha causou auténtico balbordo foi en La Sexta, diante das preguntas dun Antonio Ferreras entre estupefacto e incrédulo, mentres Toledo despachaba sen piedade o seu concepto de democracia española ou a laboura servilista do actual xornalismo do que o propio Ferreras participa. 

Leer más

Israel “Douze Points”. Por @DulceCorcu

Israel é deses países que para conmemorar as súas datas emblemáticas non emprega fogos artificiais coma o resto do mundo, senón fogo real e sempre cun palestino no obxectivo. Que disparar para nada é tirar os cartos. Co gallo do setenta aniversario da creación do estado israelí pola graza da ocupación dos territorios palestinos e co beneplácito internacional alá por 1948, o goberno estadounidense aproveitou tamén para trasladar a súa embaixada a Xerusalén e aportar así o seu gran de area ao que eles entenden por “paz”: someter, humillar e, se hai quen opoña resistencia, bombardear. Exactamente o que vén de facer Israel na Franxa de Gaza ante as protestas do pobo palestino pola desfachatez de Donald Trump, amo do mundo para quen un palestino só é un piolloso indigno de ter vida propia. Como para poñerse a  pensar nas súas sensibilidades, co ocupado que está aplastando inmigrantes e xogando a espías con Putin.

Leer más

1 2