Vivamos coma galegos (sen complexos). Por @DulceCorcu

Estamos afeitos xa a que por estas datas apareza o anuncio dunha cadea de supermercados coma preludio ao turrón e as almibaradas esceas familiares típicas do Nadal, e diso máis ou menos compónse o anuncio: xente feliz que descobre de pronto que o de ser galego ou galega éche algo extraordinario, que resulta que contamos cunha Cultura propia, unhas paisaxes idílicas, unha gastronomía de arrobas Michelín e ata unha língua que ás veces falan ao unísono grandes e pequenos. O que xa non se ve na vida real, vaia. 

Leer más

Operación Sabela. Por @DulceCorcu

Non é a primeira, pero quizais sí a que con máis naturalidade emprega a língua galega aínda atopándose lonxe de Galicia. Sabela, esa rapaza das Pontes concursante dun “talent show” nunha televisión estatal, ten encandilada a parte da audiencia e a boa parte do noso país, tan acostumado ao desleixo cultural e lingüístico sen necesidade sequera de ter saído das nosas fronteiras. É por iso que Sabela, seguramente sen pretendelo, estase a converter na mellor campaña a prol do galego e da autoestima. Non pasa nada por ser galegofalante, porque che escoiten fóra dos muros da túa casa, porque llo fales ós cativos ou no teu posto de traballo. É o teu idioma. É para iso, para darlle uso.

Leer más

Ondas de misoxinia e machismo. Por @DulceCorcu

Vén a vicepresidenta do goberno español, Carmen Calvo, dunha viaxe a Roma para entrevistarse coa curia papal no canto de que non permitan que a familia Franco enterre ao ditador no seo da catedral da Almudena, unha vez sexa consumada a exhumación do Val dos Caídos onde segue recebendo honras e misas con toda normalidade. Viaxou até alí porque a Almudena, coma tantos templos e monumentos do Patrimonio español costeados polos seus cidadáns, son propiedade exclusisva da Igrexa, e se algún non era, aproveitaron unha Lei argallada por Aznar nos seus días de gloria gubernamental para que os puxesen baixo a súa titularidade ao módico prezo de gratis total. Grazas a tanta deferencia, hai que mendigarlles calquera cuestión relativa ás súas posesións, e por iso Carmen Calvo, membro dun goberno socialista, republicano e exento de beatería, exerce de todo o contrario porque finalmente cando gobernan, nada cambia, e seguen bicando aneis cardenalicios e axeonllándose para que nada lles falte aos señores ministros de deus. Xa pagarán os españois, despois de todo.

Leer más

Fútbol e poesía na Costa da Morte. Cristian Álvarez Lema. “Quero quitarme a espiña do ano pasado gañando a Liga co Baíñas”

A Liga da Costa é unha competición xeralmente mesturada de veteranía e xuventude, de xogadores que buscan retirarse na casa ou preto dela despois do paso por categorías superiores, e mocidades que despuntan e están chamados a ser obxecto de desexo de clubes que apuntan alto. Cristian Álvarez Lema (Pasarela – Vimianzo, 28-12-1993), coñecido por todos como “Mayor”, atesoura un pouco das dúas cousas. Pese a ser tan novo, xa sabe o que é xogar nunha Liga de nivel tan competitivo coma é a Preferente, aínda que agora transite pola da Costa deixando a súa impronta de fútbol elegante no Baíñas, despois de toda unha vida no Soneira, onde se criou e medrou ata converterse no xogador de fina cintura que derrama o seu talento nesa aguerrida zona do medio campo cada fin de semana.

Leer más

#DíaDaBiblioteca. Por @DulceCorcu

Dicía Cicerón que se preto da biblioteca tiñamos un xardín, xa non nos faltaría de nada. Dous paraísos dos que desfrutar e alimentarse. Escolléuse o 24 de outubro coma data para celebrar o Día Internacional da Biblioteca porque esa foi, no ano 1992, a da destrucción baixo as bombas da Biblioteca de Sarajevo, en pleno conflito dos Balcáns e que fixo desaparecer valiosos manuscritos e máis de dous millóns de libros. Datas arepiantes coma todas as que deixan as guerras que, paradóxicamente, en moitos casos son froito da incultura, da avaricia e do fanatismo en crenzas que nada teñen de terrenais. Na outra cara da moeda, un país coma Holanda que conta entre os seus habitantes cun gran número de ateos, propiciado en moitos casos polo alto nivel cultural do que gozan e que obrigou a pechar varios templos e igrexas por falta de devotos. O goberno holandés, ao contrario do que acontece en España, non financia relixións nin promulga credos arcaicos coma se fosen versículos da Constitución, e preferíu dotar eses espazos xa baleiros en lugares de culto, sí…pero ao saber e a Educación: en bibliotecas, entre outros destinos. De apabullante beleza a librería Selezyx, construida na igrexa de Maastricht. Imposible non namorarse da lectura entre eses muros evocadores e que transportan a culturas lonxanas, onde o coñecemento era un valor respectado e admirado, non un título gañado con trampas nalgunha universidade vendida ao mellor postor.

Leer más

1 2 3 4