Cadernos da viaxe. CARTA DENDE GALICIA A TRES PRESOS POLÍTICOS. Por Xoán Antón Pérez-Lema

 

   Honorables senyores Joaquim Forn, Josep Rull e Jordi Turull.

     Centre Penitenciari de Lledoners.

     St. Joan de Vilatorrada (Catalunya).

              Galicia, agosto de 2018.

        Sempre é difícil escrebir dende o desfrute da vida en liberdade ás persoas que ven pasar os dias na gris rotina do cárcere. Mais a tarefa faise moito máis difícil dende a lembranza do ilexítimo proceso  político e xudicial que deu no voso actual prendemento e procesamento, canda a presidenta Carme Forcadell, os  Jordis e outras persoas compañeiras de Govern.

Sodes os tres xuristas. Coñecedes, xa que logo, que os principais fitos da reacción contra o procès dos Poderes Públicos españois están viciadas de manifesta ilegalidade. En primeiro lugar, o voso cesamento como conselleiros, canda  o President Puigdemont e o  Govern todo e a disolución do Parlament en inconstitucional aplicación do 155.  Sabíades que ese 155 daba legalmente, canto máis, para suspender o exercicio dalgunha competencia, nunca para suspender o autogoberno. Velaí a vosa lexitimidade como conselleiros até que as vosas demisións deron cabo ao voso mandato.

Porén, conseller Forn, malia ser consciente da ilegalidade do teu cesamento por mor do 155, axiña que èste foi efectivo cumpriches a decisión do Govern e despedícheste  da Policía de Catalunya que lle demostrou ao mundo que as Institucións catalás sabíades enfrontar unha crise como a dos asasinatos terroristas do 17-A como unha nación madura. Algo que semella que boa parte do establishment español non che perdoa.

Tamèn sodes conscientes que o Tribunal que vos está a axulgar non é competente, porque a competencia perténcelle ao Superior de Catalunya. Que non se vos pode imputar ningunha caste de delicto de rebelión nin sedición e que a acusación e a prisión actuais constitúen nidia  aplicación do Dereito Penal do Inimigo, incompatíbel co Estado de Dereito propio das democracias europeas.

Estades, pois, presos pola vosa acción política. Unha acción que para algúns pode ser cuestionábel nalgún aspecto, mais que sempre desenvolvestes de xeito pacífico. Sodes, pois, presos políticos. Enfrontades un sacrificio persoal, familiar, económico…de moi alta magnitude dende a dignidade de non ceder á (i) lóxica dos vosos acusadores (onde por propia escolla situouse o Maxistrado instrutor, sr. Llarena) e dende a humildade de considerar a vosa achega como parte dun traballo de país.

Como avogado e xurista, como demócrata e cidadán galego o meu recoñecemento e a miña solidariedade.

 A miña máis cordial aperta,

Cadernos da viaxe. SEN TEMPO PARA PARVADAS. Por Xoán Antón Pérez-Lema

Non é seguro. Mesmo nin é o escenario máis probábel arestora para Pedro Sánchez. Mais o interese da presidenta andaluza por evitar a sentenza do xuizo dos ERE (auténtico caso “PSOE Andalucía”), a falla de perspectivas de continuación do apoio parlamentario por parte dos aliados que o votaron na moción de censura e máis a revitalización dunha fronte ultraconservadora PP-C’s, que sementará malestar mediático os días e as noites todos, pode motivar ao presidente do Goberno do Estado para disolver, convocando eleccións contra fins de outubro-mediados de novembro. Leer más

Cadernos da viaxe. O DESPRESTIXIO DA XUSTIZA ESPAÑOLA. Por Xoán Antón Pérez-Lema

 

Hai días, ao escrebirmos sobre a decisión do Tribunal Superior de Schleswig Hollstein rexeitando extraditar Puigdemont polo delicto de rebelión, manifestei que o Plan A do maxistrado Llarena era retirar a euroorde, mais consideraba que non a ía retirar en último de contas, polo desprestixio que unha tal decisión xeraría na imaxe  exterior da xustiza española, que ficaría a níveis de Zimbabwe, cando non da Somalia. Leer más

Cadernos da viaxe. O BORBONEO DE FELIPE VI. Por Xoán Antón Pérez-Lema

 

Hai poucos días escrebíamos nestas páxinas arredor do rol histórico da Monarquía borbónica como axente institucionalizador e estabilizador dun Deep State hoxe constituído arredor dos sectores regulados do IBEX 35(“capitalismo castizo do BOE”), nomeadamente os seus lobbies financeiro, de distribución eléctrica e construtor-concesional e os seus brazos mediáticos madrileños. Leer más

Cadernos da viaxe. RECUPERARMOS O PAZO. Por Xoán Antón Pérez-Lema

Cómpre recoñecerlle á conselleira nacionalista Ánxela Bugallo  o primeiro fito no camiño para recuperarmos o Pazo de Meirás para a cidadanía, ao declaralo Ben de Interese Cultural (BIC) no 2008. Hoxendía tense avanzado moito camiño polo traballo da Comisión de Recuperación da Memoria Histórica e pola especial sensibilidade do Concello de Sada e da Deputación coruñesa. Mais tamén por mór do consenso total do Parlamento de Galicia. Neste tema o PPdeG está a facer o correcto. Probábelmente pola presión cidadá, mais cómpre recoñecérllelo.  Leer más