.. Y el reloj en el fútbol ¿Para cuándo? Por Augusto César Lendoiro

Mira que llevo años pidiéndole de forma insistente a los Reyes Magos un “reloj” para el fútbol pero no me han hecho ni caso y, curiosamente, tuvo que ser el día de su efemérides cuando se pusiese de máxima actualidad en Galicia con ocasión del Derby Deportivo-Lugo, aunque el hecho se produce en la práctica totalidad de los partidos que cada semana se disputan en todo el mundo. Leer más

Javier Souto Cambre, xogador do C.D. Baíñas : “Síntome máis feliz elaborando goles que executándoos”

A Liga da Costa mídese cada vez máis pola calidade dos seus participantes, por xogadores acostumados a desputar competicións máis altas pero que ás veces por motivos laborais, de estudos ou, sinxelamente por puro desfrute, recalan nela. Case calquera deses motivos pódese aplicarse a Javier Souto Cambre (Malpica, 25-08-1990), actualmente na plantilla do C.D. Baíñas, pero militante dende neno en equipos coma Ural ou Montañeros, para despois pasar polo Camariñas e finalmente, no clube onde gañou títulos, amizades e experiencias: o Soneira. Aínda que nado en terras de Bergantiños, dende cativo convertéuse en habitante soneirán e alí segue xogando aínda que agora de verde, nese Municipal que é como a súa segunda casa e do que tantas alegrías obtivo. Javi é un xogador atípico, de físico imponente, non pasa desapercibido para defensas e centrais que temen as súas incursións na área. De furibundo disparo, non precisa ser un dianteiro nato para sumar goles cada tempada, aínda que onde prefire desenvolverse é nos pases e centros para que culminen outros. Completamente adaptado ao Baíñas, mestura a competición ligueira e a de fútbol sala, do que tamén é consumado xogador, cun traballo nunha helitransportadora (helicóptero de incendios) e coa oposición a mestre de Educación Física, a súa verdadeira profesión. Javi mantén viva a ilusión polo fútbol mentres outras obrigas non lle impidan vestir a camisola cada domingo. Daquela, serán os afeccionados do seu equipo, e tamén os dos seareiros en xeral, quen botarán de menos o seu regate antes de encarar a banda e servir ese centro xusto e medido que nunca deixarán de envexar todos os equipos contrarios. Nin tampouco de temer.

Leer más

Entrevista con Verónica Boquete, la mayor peregrina del fútbol femenino de la historia

AlejandraPlaza.Frankfurt. Verónica Boquete, la reconocida jugadora compostelana de 31 años, está jugando de mediapunta en el Bijing B.G Phoenix F.C de la Superliga Femenina de China en la actualidad y ha sido la capitana de la selección española durante una década. La deportista gallega, considerada una de las mejores jugadoras de la historia, fue la pionera en llegar y ganar la final de la Liga de Campeones como también la primera jugadora española en jugar en la primera división china. Grandes clubes de España, EEUU, Rusia, Suecia, Alemania, Francia y, ahora China, conocen de primera mano el talento deportivo y el carisma personal que caracteriza a Vero Boquete. Orgullosa de su morriña gallega, concedía una entrevista a este medio donde nos confesó que no desistirá en la lucha por un balompié femenino digno y que uno de sus sueños es convertirse en entrenadora. Leer más

EN ORSAY: Entrevista con BREIXO (Xogador de la SD FISTERRA),””Sempre doe perder, pero coa afección que temos detrás, moito máis”

Por Dulce
Ser xogador do Fisterra esta tempada é unha aposta segura, reforzado o equipo para asaltar o cúmio da táboa a pouco que teña ocasión. Pero hai xogadores coma Breixo Martínez Lago ( Fisterra, 22-10-1997) que antes tiveron que apeitugar con tempos difíciles, sobrevivir ao vaivén duns resultados incertos e a tempos menos desafogados. Breixo comanda a defensa cada xornada coa mesma entrega de cando era un cativo e xa respiraba polos poros ese orgullo de seu tan característico dos moradores desa vila. Codiciado e desexado por outros clubes, a súa potencia e impoñente presenza nunca abandonou Ara Solis, para ledicia e alivio dunha afección que o ten entre algodóns, como se teñen ás máis queridas e aprezadas posesións. Parte do mítico once gañador da Copa, no Olimpo fisterrán sempre terá un sitio preferente, admirado incluso polos non mortais que habitan as lendas desa terra tan indómita coma o é o mesmo Breixo, unha vez situado nese borde da área que é a súa segunda casa, o lugar onde o identifica todo aquel que o teme e que tenta traspasar esa liña. Porque ninguén descoñece que é unha montaña moi difícil de escalar. Breixo desfruta este ano pese a dolorosas ausencias, mais el seguirá ao calor do verde que te quero verde, ocupando o trono que ten gañado por dereito no equipo e, sobre todo, nos corazóns dos fisterráns que latexan ao son do seu poderío cada domingo.

Leer más

1 15 16 17 18 19